Oergezellige contactmiddag met Tonny Wijnands

Vrijdagmiddag 12 april 2026 was het een gezellige drukte in het dorpshuis Orion. Een groot aantal leden van Seniorenvereniging Boxtel wachtte met spanning wat er die middag stond te gebeuren. Troubadour Tonny Wijnands stond op het programma maar eerst was het woord aan Mien Dekkers.

Mien heette Tonny en zijn vrouw hartelijk welkom en natuurlijk ook alle senioren in de zaal waaronder een groot aantal leden uit andere buurten. Mien vroeg ook een ogenblik stilte om de leden te gedenken die van ons zijn heengegaan.

Toen was het de beurt aan troubadour Tonny Wijnands. De liedjes die hij uit de ouwe doos toverde werden door de oudjes enthousiast meegezongen. Met het bekende "Ik sta op wacht, zonder hemd, zonder broek..." was de toon voor die middag gezet. Natuurlijk werd er ook goed gezorgd voor de inwendige mens. Alle gasten werden verwend met een lekker stuk cake en er was volop te drinken en te snoepen.

En troubadour Tonny? Die wist van geen ophouden. Tussen de liedjes door maakte hij stoute grapjes. Zo verhaalde hij over een gezin met drie kinderen. Die hadden alle drie een eigen bedje. En een ander gezin met vijf kinderen. Die hadden allemaal een eigen kamer. Maar het mooiste was het verhaal over het gezin met zeven kinderen. Die kinderen hadden allemaal een eigen vader.

Na de pauze startte Tonny met twee motten in een ouwe jas. "Als je weet van wie dit liedje is, krijg je van het bestuur een gloednieuwe Tesla," grapte de troubadour. Ja ja, en gij geleuft da.

En zo kwam er een einde aan een vermakelijk spektakel dat Tonny afsloot met het slotnummer "Hier heur ik thuis." Mien Dekkers tenslotte sloot de contactmiddag echt af met een gedichtje dat de oudjes ook wel aansprak: "Ik ben er nog."